Blog

Wat als je lichaam niet het probleem is, maar de ingang?

Je hebt pijn.

Spanning in je nek of rug.
Een lichaam dat maar niet lijkt te ontspannen.
Een ademhaling die hoog blijft.
Vermoeidheid. Druk. Onrust.

Je bent ermee naar de huisarts geweest. Misschien zijn er onderzoeken gedaan.

En dan krijg je goed nieuws.

Er is niets ernstigs gevonden.

Maar de klacht is er nog steeds.

Soms hoor je zelfs:

“Je zult ermee moeten leren leven.”

En juist die woorden kunnen hard aankomen.

Want jij voelt wel degelijk iets.

Je lichaam vraagt nog steeds om aandacht.

Onbegrepen lichamelijke klachten

Er zijn veel lichamelijke klachten waarvoor niet direct een duidelijke verklaring wordt gevonden.

Soms wordt er medisch niets afwijkends gevonden. Soms is er wel een lichamelijke verklaring, maar verklaart die niet helemaal waarom een klacht blijft terugkomen of zoveel invloed heeft op je dagelijks leven.

Dat betekent niet dat de klacht er niet is.

Integendeel.

Een klacht kan je hele leven gaan beheersen.

En hoe harder we soms proberen ervan af te komen, hoe verder we van huis lijken te raken.

Wat gebeurt er wanneer we niet alleen proberen de klacht weg te krijgen, maar ook leren luisteren naar wat het lichaam ons laat ervaren?

We willen het lichaam vaak zo snel mogelijk fixen

Wanneer iets pijn doet, is het logisch dat we ervan af willen.

We zoeken naar een oplossing.

Een behandeling.
Een oefening.
Een massage.
Een pil.

Iets waardoor het eindelijk ophoudt.

En natuurlijk kan een lichamelijke klacht ook gewoon lichamelijke behandeling nodig hebben.

Maar soms is er meer.

Soms blijft een klacht terugkomen.
Soms reageert het lichaam steeds opnieuw op stress.
Soms merk je dat je voortdurend je schouders optrekt, je adem vasthoudt, je kaken klemt of letterlijk moeite hebt om te ontspannen.

Dan vind ik het interessant om niet alleen te vragen:

Waar doet het pijn?

maar ook:

Wat gebeurt er hier eigenlijk?

Wat vertelt je lichaam?

Een cliënt kwam onlangs bij mij met aanhoudende klachten in zijn onderrug.

Hij had al langere tijd last. Vooral bij bepaalde bewegingen voelde hij pijn, stijfheid en beperking.

Tijdens de sessie gingen we niet direct op zoek naar een "spirituele" betekenis.

We begonnen simpelweg bij wat er was.

Bij de plek.
De spanning.
De gevoeligheid.

En vanuit daar ontstond langzaam meer informatie.

Hij begon te herkennen hoeveel inspanning er eigenlijk voortdurend in zijn systeem aanwezig was.

Het gevoel zich staande te moeten houden.
Zijn best te moeten doen.
Te moeten presteren.
Sterk te moeten zijn.

En tegelijkertijd zat daaronder iets heel anders.

De angst om tekort te schieten.
Niet goed genoeg te zijn.

Er waren als het ware twee bewegingen tegelijk aanwezig.

Ik moet sterk blijven.

en

Straks kan ik het niet.

Ik zie vaker dat een lichaam zulke tegenstrijdige bewegingen zichtbaar maakt.

Niet als een vaste diagnose.

Niet als: rugpijn betekent dit of nekpijn betekent dat.

Maar als een ingang om bewust te worden van wat je lichaam eigenlijk doet. Hoe het zich aanspant, vasthoudt of probeert je staande te houden. En wat daarin zichtbaar wordt over hoe jij door het leven beweegt.

Van klacht naar patroon

Op zo'n moment verandert de vraag.

Het gaat niet meer alleen over:

Hoe krijg ik deze spanning weg?

Maar bijvoorbeeld over:

Waarom staat mijn hele systeem eigenlijk voortdurend aan?
Waarom moet ik altijd sterk zijn?
Wat gebeurt er wanneer ik even niets hoef te bewijzen?
Kan ik dan voelen dat ik gedragen word? Of ben ik bang dat ik in elkaar val zodra ik stop met mezelf overeind te houden?

En soms komt daaronder een nog fundamentelere vraag tevoorschijn.

Wie draagt mij als ik mezelf niet langer draag?

En toen viel er iets op zijn plek.

Hij voelde hoe ver hij verwijderd was geraakt van de verbinding met het leven, van het grotere geheel.

"Ja, ik leef eigenlijk niet meer."

Daar werd het stil.

Want ineens ging het niet meer alleen over een rug.

Maar over een leven dat niet volledig geleefd werd.

Soms is een klacht een poort

Dat is waarom ik lichamelijke klachten niet alleen zie als iets wat weg moet.

Een klacht kan soms ook een poort zijn.
Een plek waar het lichaam laat merken:
hier gebeurt iets.

Wanneer we daar met aandacht naartoe gaan, kunnen patronen zichtbaar worden die we jarenlang als normaal zijn gaan beschouwen.

Altijd doorgaan.
Altijd presteren.
Jezelf groot houden.
Controle houden.
Aanpassen.
Niet voelen.
Voor anderen zorgen.

En wanneer we zo'n patroon gaan herkennen, hoeven we er niet meteen opnieuw een project van te maken.

We hoeven niet onmiddellijk een “betere versie” van onszelf te worden.

Heling begint juist met werkelijk zien en blijven bij wat er gebeurt.

Ervaren.
Luisteren.
Ruimte maken.

Wanneer het lichaam niet meer zo hard hoeft te schreeuwen

Wanneer een lichaam dat lang onder spanning heeft gestaan eindelijk gezien en gevoeld mag worden, kan iets van die oude huid loskomen.

Er ontstaat ruimte.
Rust.
Ontspanning in het lichaam.

Je voelt misschien weer je voeten.
Je adem.
Je buik.
Je grenzen.
Je verlangen.
Je levendigheid.

Oude verhalen, overtuigingen en angsten verliezen langzaam hun grip.

En wat overblijft, is de essentie van wie we zijn.

Niet langer alleen bezig om onszelf staande te houden.

Maar vrijer om werkelijk te leven.

Opnieuw verbonden met onszelf.
Met het leven.
Met het grotere geheel.

Van lichaam naar leven

Dat is het gebied waarin ik werk.

Als osteopaat kijk ik naar het lichaam en naar wat daar fysiek voelbaar is.

Maar mijn achtergrond ligt ook in psychosomatiek, Body & Mind Language en energetisch werk.

Daardoor kijk ik, waar dat passend is, verder dan alleen de plek waar het pijn doet.

Niet om een verhaal op je klacht te plakken.

Maar om samen te onderzoeken wat jouw lichaam laat zien wanneer we werkelijk luisteren.

Soms blijft het werk heel lichamelijk.

Soms komen we bij stress, spanning of oude patronen.

En soms raakt het iets dat veel dieper ligt.

Een gevoel dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.

Dat je vooral functioneert.

Dat je leven aan de buitenkant misschien prima loopt, maar dat je vanbinnen voelt:

ik wil weer leven.

Wanneer Body & Soul beter past dan alleen osteopathie

Soms kom je voor een lichamelijke klacht en blijkt tijdens een sessie dat er meer aandacht nodig is voor wat er onder de oppervlakte speelt.

Of misschien weet je dat zelf eigenlijk al.

Je voelt dat je klacht samenhangt met een langere periode van stress.

Je merkt terugkerende patronen.

Je verlangt niet alleen naar minder spanning, maar ook naar meer rust, vrijheid of verbinding met jezelf.

Dan kan een Body & Soul intake passender zijn.

Daar is meer ruimte om niet alleen naar het lichaam te kijken, maar naar jou als geheel.

Naar wat je lichaam vertelt.
Naar de patronen die zichtbaar worden.
Naar wat je misschien niet langer hoeft vast te houden.
En naar wat er opnieuw wil gaan leven.

Je hoeft niet eerst te weten wat er precies aan de hand is.

Soms begint het simpelweg met de ervaring:

Zo wil ik niet langer doorgaan.

Of:

Ik voel dat er meer speelt dan alleen deze klacht.

Van daaruit kunnen we kijken wat jij nodig hebt.

Boek je Body & Soul intake